Hoogtepunten van het kasteel
Gouden Straatje, het Koninklijk Paleis en de Sint-Joriskerk
Geen enkele alchemist heeft ooit op de Gouden Steeg gewoond. Dit is wat werkelijk waar is over de Gouden Steeg, de Vladislav-zaal, de Tweede Defenestratie van Praag en de Sint-Joriskerk.
Check dates and availability ↗Gouden Steeg, Koninklijk Paleis en Sint-Joriskerk: de belangrijkste feiten
| Locatie | Belangrijk feit |
|---|---|
| Gouden Steeg | De alchemistenlegende is onjuist; de eerste steen werd gelegd op 16 september 1597; 16 huizen, waarvan 9 met een tentoonstelling over het leven in de steeg |
| Gouden Steeg, huis nr. 22 | Franz Kafka woonde hier van 1916 tot 1917 en schreef er het grootste deel van 'De plattelandsdokter |
| Vladislav-zaal (Oud Koninklijk Paleis) | Meer dan 60 m lang, 16 m breed; gebouwd 1490–1502 door Benedikt Ried; zelfdragend ribgewelf; de Tsjechische president wordt hier gekozen |
| Tweede Defenestratie van Praag | 23 mei 1618; twee landvoogden en een secretaris vielen ongeveer 15 m naar beneden en overleefden het; dit leidde tot de Dertigjarige Oorlog |
| Sint-Jorisbasiliek | Gesticht in 920 na Chr. door prins Vratislaus I, ingewijd in 921; het zichtbare bouwwerk is de herbouw na de brand van 1142 |
Gouden Straatje: hier hebben nooit alchemisten gewoond
De populaire bijnaam van het Gouden Straatje, "straat van de alchemisten", is een moderne legende, geen historisch feit: er hebben nooit alchemisten in deze huisjes gewoond of gewerkt. Zelfs de bescheidenere, vaak herhaalde verklaring dat er goudsmeden woonden, wordt door historici betwijfeld. Een theorie over de naam is alledaagser: de straat zou ironisch "gouden" zijn genoemd omdat ze vervuild was met afval in plaats van versierd met iets kostbaars. Als u een gids of een plaquette het alchemistenverhaal als feit hoort herhalen, is het goed te weten dat dit een mythe is die de geschiedenis van het kasteel zelf niet ondersteunt; beschouw het dus als folklore, niet als overlevering.
Het Gouden Straatje vandaag: zestien huisjes, vijf eeuwen leven
De eerste steen van het straatje werd gelegd op 16 september 1597, en de zestien kleine huisjes werden gebouwd in de ruimte tussen de noordelijke wallen en het oude Huis van de Opperste Burggraaf. In negen van de zestien huisjes is nu een permanente tentoonstelling te zien over hoe het dagelijks leven in het straatje er door vijf eeuwen heen uitzag, van de oorspronkelijke ambachtslieden en kasteelpersoneel dat er woonde tot latere bewoners. Het is een compact, goed beloopbaar stukje, en de tentoonstellingshuisjes geven een echt gevoel van hoe benauwd en bewoond dit deel van het kasteel werkelijk was, in contrast met de grootse paleiszalen vlakbij.
Huis nr. 22: waar Kafka schreef
Franz Kafka woonde van 1916 tot 1917 in huis nr. 22 in het Gouden Straatje, het huis van zijn zus Otília, en schreef daar het grootste deel van "Een plattelandsdokter". Het is een kleine, specifieke literaire voetnoot binnen een veel oudere site, en het huisje is juist vanwege die connectie een van de meest bezochte haltes langs het straatje. Als u geïnteresseerd bent in de literaire geschiedenis van Praag en niet alleen in het koninklijke en militaire verleden, is dit het ene huisje in het Gouden Straatje waar het de moeite loont even stil te staan, los van de bredere tentoonstelling over vijf eeuwen in de andere negen huisjes van het straatje.
Vladislavzaal: steekspelende ridders en presidentsverkiezingen
In het Oude Koninklijk Paleis is de Vladislavzaal de opvallendste ruimte: meer dan 60 m lang en 16 m breed, gebouwd tussen 1490 en 1502 door architect Benedikt Ried. Het laatgotische ribgewelf overspant de volledige breedte van de zaal zonder één enkele tussensteun, een waar technisch huzarenstukje voor die tijd. De zaal was oorspronkelijk ruim genoeg voor steekspelen binnen, waarbij paarden rechtstreeks naar binnen werden gereden, en historisch vonden er koninklijke kroningen plaats. Vandaag wordt ze nog steeds actief gebruikt: de Tsjechische president wordt in dezezelfde zaal door het parlement gekozen.
De Tweede Praagse Defenestratie
Op 23 mei 1618 gooiden protestantse edelen twee katholieke gouverneurs en een secretaris uit een raam van de Boheemse Kanselarij, de gebeurtenis die nu bekendstaat als de Tweede Praagse Defenestratie. Alle drie vielen ze ongeveer 15 m naar beneden, en alle drie overleefden ze het. Dat ene feit is het werkelijk verrassende deel van het verhaal; concurrerende legendes verklaren de overleving verschillend, een mesthoop die de val verzachtte, of goddelijke tussenkomst, afhankelijk van wie het vertelt, maar geen van beide verklaringen is een vaststaand feit, dus kun je het beste spreken van een open mysterie. Het incident zelf is wat de Dertigjarige Oorlog in gang zette.
Sint-Jorisbasiliek: gesticht in 920, herbouwd in 1142
De Sint-Jorisbasiliek is de oudst bewaard gebleven kerk op de Praagse Burcht, gesticht door prins Vratislaus I in 920 na Christus en het jaar daarop, in 921, ingewijd. Maar ga er niet van uit dat het gebouw dat u voor u ziet uit de jaren 920 stamt: na een brand werd de basiliek grotendeels herbouwd in 1142, en het is die romaanse reconstructie die vandaag de dag bewaard is gebleven en het huidige aanzien van het bouwwerk bepaalt. De stichtingsdatum vertelt u hoe oud de geschiedenis van deze plek werkelijk is; het zichtbare metselwerk laat daarentegen zien hoe een 12e-eeuwse herbouw van een vroegmiddeleeuwse kerk er werkelijk uitzag — iets om goed voor ogen te houden voordat u naar binnen stapt.